حقیقت ذکر
پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): پروردگارم‌مرا ‌فرمودند كه ‌گفتارم ‌ذكر‌(خدا) باشد و سكوتم‌انديشيدن ‌و نگاهم‌عبرت ‌آموختن. ميزان الحكمه، ص1837،ح6340
حقيقت ذكر(منابع حديث)

حقیقت ذکر
پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): پروردگارم‌مرا ‌فرمودند كه ‌گفتارم ‌ذكر‌(خدا) باشد و سكوتم‌انديشيدن ‌و نگاهم‌عبرت ‌آموختن. ميزان الحكمه، ص1837،ح6340
حقيقت ذكر(منابع حديث)

امام علي(عليه‌السلام): ‌ياد‌كردن‌، نشستن ‌با محبوب ‌است. ميزان الحكمه، ص1837،ح6339

پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): پروردگارم‌مرا ‌فرمودند كه ‌گفتارم ‌ذكر‌(خدا) باشد و سكوتم‌انديشيدن ‌و نگاهم‌عبرت ‌آموختن. ميزان الحكمه، ص1837،ح6340

پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): هيچ‌چيز را بر ياد خدا ترجيح ‌مده، چه ‌او مي‌فرمايد:«و ياد خدا بزرگتر است.» ميزان الحكمه، ص1839،ح6348

پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): هيچ‌عملي ‌نزد خداي ‌تعالي‌، محبوب‌تر و هيچ ‌عاملي ‌در نجات ‌بنده ‌از هرگناهي، ‌در دنيا و آخرت ‌مؤثرتر، از ذكر خدا نيست. ميزان الحكمه، ص1839،ح6349

پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): بر تو باد به‌تلاوت ‌قرآن ‌و بسياري ‌ياد خدا، زيرا كه ‌آن ‌در آسمان‌براي ‌تو نام‌(وآوازه) است‌و در زمين‌نور. ميزان الحكمه، ص1839،ح6351

امام علي(عليه‌السلام): ـ زبان ‌شخص‌نيكوكار‌، شيفتة ‌مداومت‌بر ياد‌(خدا) است. ـ مداومت ‌بر ذكر(خدا) دوست‌صميمي‌اولياء است. ـ مؤمن‌پيوسته ‌به ‌ياد خداست ‌و بسيار انديشه ‌مي‌كند. ميزان الحكمه، ص1841،ح6361تا6363

امام علي(عليه‌السلام): كسيكه ‌به ‌ياد خداي ‌سبحان ‌باشد همنشين‌اوست. ميزان الحكمه، ص1845،ح6384

امام علي(عليه‌السلام): ـ ريشه ‌صلاح ‌و پاكي‌دل، پرداختن ‌آن ‌به ‌ذكر خداست. ـ مداومت ‌بر ذكر، خوراك ‌روح ‌و كليد صلاح ‌و پاكي است. ميزان الحكمه، ص1847،ح6394و6395

امام علي(عليه‌السلام): ـ در ياد خدا، حيات ‌دلهاست. ـ هركه ‌به ‌ياد خداي ‌سبحان ‌باشد، خداوند دلش‌را زنده ‌و انديشه ‌و خردش‌را روشن‌گرداند. ـ ياد خدا روشنايي ‌خردهاست ‌و زندگي ‌بخش‌جانها و صيقل ‌دهنده ‌سينه‌ها. ميزان الحكمه، ص1849،ح6398تا6400 پيامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): با ياد خدا دلها زنده ‌مي‌شوند و با فراموش‌كردن ‌او مي‌ميرند. ميزان الحكمه، ص1849،ح6401

امام علي(عليه‌السلام): ـ ياد خدا خوراك ‌جانها و نشستن ‌با محبوب ‌است. ـ همواره ‌به ‌ياد خدا بودن ‌خوراك ‌جانهاست. ـ بر تو باد به ‌ذكر‌خدا كه‌آن ‌روشنايي ‌دلهاست. ـ ياد خدا نور است‌و هدايت، فراموشي ‌تاريكي ‌است ‌و گم‌كردن‌(راه‌حق) ـ ياد خدا جلا دهندة ‌بينش‌ها و روشنايي ‌درونهاست. ـ ياد خدا ماية ‌هدايت ‌خردها و بصيرت‌جانهاست. ـ ثمرة ‌ياد خدا، نوراني ‌شدن ‌دلهاست. ـ ياد خدا موجب ‌موفقيت ‌دركارها و روشنايي ‌درونها ‌مي‌شود.

هركه ‌بسيار به ‌ياد خدا باشد، خردش ‌روشني ‌گيرد. ـ هركه ‌به ياد خدا باشد، بينش ‌و بصيرت ‌يابد. ـ مداومت ‌بر ياد خدا دل‌و انديشه ‌را روشن‌مي‌كند. ـ ياد خدا خرد را آرامش ‌مي‌دهد، دل ‌را روشن ‌مي‌كند و رحمت‌(خدا) را فرود مي‌آورد. ميزان الحكمه، ص1849،ح6402تا6413

امام صادق(عليه‌السلام): ذكر زبان، ‌حمد و ثنا، ذكر نفس، ‌سخت كوشي‌و تحمّل ‌رنج، ذكر روح،‌بيم ‌و اميد، ذكر دل،‌صدق ‌و صفا، ذكر عقل، ‌تعظيم ‌و شرم، ذكر معرفت، ‌تسليم ‌و رضا و ذكر باطن ‌و درون،‌مشاهده ‌و لقاست. ميزان الحكمه، ص1867،ح6489

پبامبر خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم): ـ بهترين ‌عبادت‌گفتن ‌جمله لا اله الا الله است. ـ نه‌من‌و نه‌گويندگان ‌پيش ‌از من ‌سخني ‌چونلا اله الا الله را نگفته‌ايم. ميزان الحكمه، ص3605،ح12339و12340

اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه‌السلام): ـ در ياد خدا بودن، ‌نور است. ـ سلامتي ‌ده ‌بخش ‌است، نُه ‌بخش ‌آن ‌در سكوت ‌جز به ‌ياد خدا بودن ‌و بخش ‌آخر آن ‌در ترك‌همنشيني ‌با سَفيهان ‌است. ـ ياد خدا نور خرد، حيات ‌جانها و جلاي ‌سينه‌هاست. ـ ياد خدا مونس‌عقل ‌و روشن‌كننده ‌دل ‌و فرود آورنده ‌رحمت ‌است. ـ مؤمن ‌‌همواره ‌به ‌ياد خداست‌، بسيار در انديشه ‌است، بر نعمت ‌الهي ‌سپاسگزار و درگرفتاريها شكيباست. جلوه‌هاي حكمت، ص240و241،ح3،4،11،12،13

امام صادق(عليه‌السلام): …چنان‌باش‌كه ‌گويي ‌روحت ‌از بدن ‌جدا شده ‌و در عرصة محشر هستي ‌و مورد باز خواست ‌قرارگرفته‌اي …ذكر دو نوع ‌است: ذكر خالص ‌كه ‌قلب ‌با آن ‌همراهي ‌كند و ذكر صادق كه‌خدا را با آن ‌صفاتي ‌كه ‌مي‌خواند، پذيرفته ‌باشد، چنان ‌كه ‌رسول ‌خدا(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم)(به‌خداوند) عرضه‌داشت:«ستايش ‌و ثناي ‌تو را نتوانم ‌به ‌بيان ‌و شمارش ‌آورم. تو همان ‌گونه‌اي ‌كه خود ثناي‌خويش‌گفته‌اي.» مصباح‌الشريعه ‌و مفتاح‌الحقيقه، باب‌پنجم، ص27