آشنایی با مورفولوژی و خاصیت درمانی گیاهان

اسطوخودوس Lavandula angustifolia

گیاه بومی جنوب اروپا و شمال غربی آفریقا می باشد و به صورت زینتی در اروپا و آمریکا کشت می گردد.

ریخت شناسی اسطوخودوس : گیاهی است کرک دار به شکل درختچه به ارتفاع 100 و به ندرت 200 سانتی متر. برگ ها به طول 2-4 سانتیمتر به شکل نیزه ای، دوکی یا کشیده که به هنگام جوان بودن به علت وجود کرک ها سفید رنگ می باشد که به تدریج سبز رنگ می گردد. این گیاه دارای گل آذین خوشه ای می باشد.

اندام دارویی : گل بخش دارویی گیاه را تشکیل می دهد. گل ها به رنگ ارغوانی روشن با سایه های ملایم بنفش و آبی ملایم می باشند که زمان جمع آوری آنها هنگام باز شدن گلها و در تابستان می باشد.

دامنه انتشار : این گیاه بومی جنوب اروپا و شمال غربی آفریقا می باشد و به صورت زینتی در اروپا و آمریکا کشت می گردد. این گونه جزو گیاهان بومی ایران نبوده و کشت می شود.

موارد مصرف گیاه اسطوخودوس

از اسطوخودوس در مصرف خوراکی در درمان سردرد، میگرن، درد های معده ناشی از ناراحتی های عصبی و حالات هیجانی، همچنین به عنوان آرام بخش و مسکن، ضد نفخ و صفرا آور مورد استفاده قرار می گیرد. به صورت موضعی نیز در درمان دردهای روماتیسمی کاربرد دارد. در فرآورده های آرایشی و بهداشتی بعنوان معطر کننده استفاده می شود.

 در طب سنتی اسطوخودوس به عنوان داروی آرام بخش ، ضد سرفه ، ضد نفخ، مدر و ضد اسپاسم مورد مصرف قرار می گرفته است.

گیاه اسطوخودوس به علت درصد بالای اسانس دارای خاصیت بادشکن و آنتی سپتیک می باشد. همچنین به علت مشتقات کومارینی دارای خاصیت ضد انعقاد خوراکی بوده و دارای خواص ضد ویتامین K می باشد.

این گیاه را دور از نور مستقیم و در ظروف سربسته غیر پلاستیکی نگهداری می کنند.

اشتباهات : معمولا در جامعه بعضی از گیاهان را به اشتباه به جای اسطوخودوس به کار می برند که از جمله گیاه رومارَن یا رُزماری Rosmarinus officinalis ، چای کوهی یا چای چوپان Stachys lavandulifolia، سنبله‌ی ارغوانی Stachys inflata را می توان نام برد.

منبع: فارماکوپه گیاهان دارویی ایران

برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × سه =

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن