آشنایی با مورفولوژی و خاصیت درمانی گیاهان

اسفرزه Plantago ovata

ریخت شناسی اسفرزه : گیاهی است علفی، چند ساله به بلندی 5 تا 10 سانتیمتر، بدون ساقه و با کرکهای نرم. برگ ها به حالت کشیده، باریک تا نیزه ای، نوک تیز و به سمت پایه باریک و دو شاخه و به طور کامل یا به صورت پراکنده دارای دندانه های ریز بوده پوشیده از کرک های کم و بیش فراوان می باشد. کاسه گل تخم مرغی- بیضی به طول 5/2 میلیمتر و قایقی شکل است. گلبرگ ها نیز تخم مرغی یا گرد- قلبی شکل می باشد.

اندام دارویی : دانه ها و پوست دانه، اندام دارویی این گیاه را تشکیل می دهد. دانه ها به طول 1 تا 5/3 میلیمتر، تخم مرغی و قایقی شکل به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای است که زمان جمع آوری آنها مرداد ماه می باشد. این گونه اسفرزه به جز ایران در هندوستان، پنجاب و جزایر قناری وجود دارد.

مواد متشکله : دانه های اسفرزه دارای موسیلاژ، پروتئین، قند، روغن ثابت و تانن می باشد.

موارد مصرف : از دانه اسفرزه بعنوان ضد سرفه، ضد التهاب دستگاه گوارش، ملین و در درمان سندرم روده ای تحریک پذیر استفاده می گردد. از موسیلاژ آن در فرآورده های آرایشی بعنوان امولسیون کننده و از پوست دانه ها به صورت موضعی در رفع تحریک پوست استفاده می گردد.

در طب سنتی از اسفرزه به صورت خوراکی به عنوان ملین و به صورت موضعی به عنوان ضد التهاب استفاده می شده است.

شرایط نگهداری : این گیاه را دور از رطوبت نگهداری می کنند.

اشتباهات : دانه های این گیاه ممکن است با دانه گیاهان تیره شب بو، میوه های تیره گندمیان و سایر گونه های جنس Plantago و با دانه گیاهی از تیره نعناع با نام علمی Lallemantia royleana benth  (بالنگو) اشتباه شود.

منبع : فارماکوپه گیاهان دارویی ایران


مسیر درمان از طب بوعلی می گذرد 

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن