آشنایی با مورفولوژی و خاصیت درمانی گیاهان

حنا  Lawsoniainermis

ریخت شناسی حنا :

گياهی است به صورت درختچه يا درختی، که در حالت جوانی عاری از خار ولی گياه مسن خاردار می باشد. شاخه های جوان اين گياه همواره چهارگوش، برگ ها انگشتی يا تخم مرغی يا کشيده و همواره اندکی نوک تیز هستند. گل سفید رنگ یا در ابتدا زرد کمرنگ و اندکی پس از آن سرخ رنگ می باشد.

اندام دارویی:

برگهای گیاه بخش دارویی آن را تشکیل می دهد. کشت برگ حنا سالی دو بار صورت می گیرد. در اوایل تیر ماه به نام حنای گرما که دارای برگ ضخیم به رنگ روشن ثابت است و اواخر آبان به نام حنای قوس که به رنگ سبز تیره می باشد معروف است. پودر برگ حنا به رنگ سبز تیره تا روشن با بوی ملایم و مزه تلخ گس و در آب نامحلول است.

دامنه انتشار:

انتشار عمومی این گیاه در مناطق حاره آفریقا و آسیاست. در ایران در ناحیه بلوچستان یافت می شود. به علاوه در نواحی جنوبی ایران، بم و نرماشیر به صورت کشت شده نیز گزارش شده است. در شمال آفریقا از جمله مصر و همچنین در هندوستان و سیلان کشت می شود.

موارد مصرف:

حنا به صورت موضعی در درمان بیماری های قارچی پوستی به ویژه در قارچ های عامل کچلی و تخفیف دردهای روماتیسمی به کار می رود. همچنین به عنوان رنگ کننده به ویژه رنگ کردن پوست و مو کاربرد دارد. در طب سنتی حنا به صورت موضعی در درمان دردهای مفاصل، جوش و زخم به کار می رفته است و به عنوان عامل رنگ کننده پوست و مو مصرف می شده است.

عوارض منع مصرف حنا:

پودر حنا می تواند موجب تحریک پوست و درماتیت تماسی شود. برگ های حنا در موش های ماده ناباروری ایجاد نموده است. همچنین به عنوان رنگ کننده ابروها و مژه ها دقت شود زیرا خطر آسیب رساندن به چشم وجود دارد.

منبع : فارماکوپه گیاهان دارویی ایران


دکتر متخصص طب سنتی 

مسیر درمان از طب بوعلی می گذرد 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن